Το λάδι κι η αλήθεια πάντα βγαίνουν από πάνω.

27 Σεπ 2012

Αρωματικό ελαιόλαδο βασιλικού


Ένας πιο εύκολος και απλός τρόπος να αρωματίσετε το ελαιόλαδο σας, αλλά και να "κλείσετε" το άρωμα του βασιλικού σε ένα μπουκάλι!

Ποσότητα: 250 ml
Προετοιμασία: 30 λεπτά
Μαγείρεμα: 15 λεπτά
Έτοιμο: 45 λεπτά

Υλικά: 250 ml ελαιόλαδο και 2 φλυτζάνια φύλλα βασιλικού

Βήμα προς βήμα

1. Σε καυτό νερό ζεματάμε τα φύλλα του βασιλικού για 2 λεπτά. Ξεπλένουμε με κρύο νερό και τα ξεπλένουμε όσο καλύτερα μπορούμε, χρησιμοποιώντας απορροφητικό χαρτί


2. Στο μπλέντερ, πολτοποιούμε τα φύλλα του βασιλικού μαζί με το ελαιόλαδο


3. Μεταφέρουμε το μείγμα σε μια κατσαρόλα και την τοποθετούμε σε χαμηλή φωτιά. Σιγοβράζουμε για περίπου 15 λεπτά.


4. Αφήνουμε το μείγμα να έρθει σε θερμοκρασία δωματίου. Περνάμε το μείγμα αρχικά μέσα απο σίτα για να διαχωρίσουμε τα φύλλα απο το ελαιόλαδο


5. Βάζουμε το ελαιόλαδο, το σκεπάζουμε με μεμβράνη στο ψυγείο για 2-3 ώρες. Στην συνέχεια περνάμε το ελαιόλαδο 2-3 φορές απο ένα κομμάτι ύφασμα, ώστε να πάρουμε πεντακάθαρο ελαιόλαδο


6. Αποθηκεύουμε το ελαιόλαδο σε ένα αποστειρωμένο μπουκάλι ή βάζο. Το υπέροχο αρωματικό ελαιόλαδο χρησιμοποιήστε το σε σαλάτες, ψητά, ψάρια, λαχανικά, πίτες,πίτσες, μπρουσκέτες, σούπες ή για να φτιάξετε μαγιονέζα


Μυστικά συνταγής:

Χρησιμοποιήστε ελαφρύ, ανοιχτόχρωμο και απαλό ελαιόλαδο, ώστε να πάρετε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα

Αν θέλετε μπορείτε να προσθέσετε και τα κοτσάνια απο το βασιλικό

Πηγή  http://www.funkycook.gr




4 Σεπ 2012

NYT: Η Ελλάδα μπορεί να σωθεί με ελαιόλαδο και φέτα!

"Πάνε χρόνια που έχει να ακουστεί κάτι θετικό για την Ελλάδα, αλλά η χώρα που κάποτε υπήρξε μια από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες οικονομίες έχει δύο βασικούς άσσους στο μανίκι της. Τη φέτα. και το ελαιόλαδο". Με αυτά τα λόγια προσεγγίζει την κατάσταση στην ελληνική οικονομία και τις δυνατότητας της χώρας μας να εμπορευθεί δύο από τα βασικότερα προϊόντα της η αμερικανικής εφημερίδα «New York Times»

Σύμφωνα με το δημοσίευμα η Ελλάδα έχει το αποκλειστικό προνόμιο από την Ευρωπαϊκή Ένωση να παράγει τυρί φέτα και επίσης διαθέτει τις καλύτερες λαδοελιές παγκοσμίως. Πάρα ταύτα η χώρα μας κατέχει μόνο το 28% στην παγκόσμια αγορά λευκών τυριών και μόλις το 4% στην παγκόσμια αγορά ελαιόλαδου. 

Η αμερικανική εφημερίδα αναφέρεται στην ζημιά που κάνουν στο ελληνικό εμπόριο οι συχνότατες απεργίες και το κλείσιμο των λιμένων από συνδικαλιστές καθώς και στην  αποδιοργάνωση των αγροτικών επιχειρήσεων της χώρας.

"Είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς πως η Ελλάδα που κατάφερε να ξεπεράσει σε ρυθμό ανάπτυξης τις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες για 60 συνεχή χρόνια να βρίσκεται σε αυτήν την κατάσταση. Η Ελλάδα κατάφερε να μετατρέψει κατεστραμμένες αγροτικές περιοχές σε σύγχρονες μονάδες. Να επενδύσει στη βιομηχανία του τσιμέντου και του βωξίτη. Να έχει τον μεγαλύτερο εμπορικό στόλο στον κόσμο, με κανένα άλλο κράτος – εκτός της Ιαπωνίας – να μην μπορεί να τη συναγωνιστεί.» υπογραμμίζει η εφημερίδα και συνεχίζει  «Ωστόσο η Ελλάδα μπήκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση ως η δεύτερη πιο φτωχή χώρα της Δυτικής Ευρώπης, ως συνέπεια ανίκανων κυβερνήσεων και φυσικά της καταστροφικής για την οικονομία της χώρα 7χρονης δικτατορίας».

Η εφημερίδα επικαλείται μάλιστα πρόσφατη έκθεση της εταιρείας συμβούλων McKinsey που εκτιμά ότι, η Ελλάδα πρέπει να επενδύσει σε πράγματα που γνωρίζει καλά για να αντιστρέψει το κλίμα. Η βιομηχανία ελιάς και φέτας μπορεί να αυξήσει σημαντικά τα κέρδη της, το ίδιο και ο τουρισμός, ενώ ιδιαίτερη έμφαση δίνεται και στα μεγάλα αποθέματα βωξίτη που έχει η Ελλάδα. 

Πηγή  http://www.protothema.gr

26 Ιουλ 2012

Φτιάχνω λάδι από ελιές

Γνωρίζοντας την διαδικασία εξαγωγής λαδιού στα ελαιοτριβεία, μου είχε μπει μια ιδέα να βρω πως φτιαχνότανε το ελαιόλαδο παλιά χωρίς μηχανήματα.
Η διαδικασία παραγωγής ελαιόλαδου από ελιές είναι σίγουρα από τις πιο παλιές τεχνικές που γνώριζε ο άνθρωπος μέσα στην ιστορία.
Πως λοιπόν έφτιαχναν οι άνθρωποι το λάδι στο σπίτι τους πριν υπάρξουν τα ελαιοτριβεία και τα μηχανικά μέσα που απλοποιούν την διαδικασία;
Ρώτησα λοιπόν κάποιους μεγαλύτερους από χωριά και ταυτόχρονα κάποιους μετανάστες που δουλεύουν στα χωριά, πιστεύοντας ότι λόγω των διαφορετικών συνθηκών διαβίωσης παλιότερα θα γνώριζαν, και είχα δίκιο.


Η διαδικασία στα παλιά ελαιοτριβεία

 Τα παλιά χρόνια οι ελιές μεταφέρονταν στο ελαιοτριβείο με ζώα και αποθηκεύονταν σε ένα μικρό δωμάτιο. Στην συνέχεια οι ελιές ρίχνονταν στο αλώνι, ένα μεγάλο κυκλικό μέρος, στο οποίο δύο περιστρεφόμενες πέτρες πολτοποιούσαν τις ελιές. Στο ελαιοτριβείο οι πέτρες περιστρέφονταν χειροκίνητα ή με τη βοήθεια κάποιου ζώου και αργότερα μηχανικά.


 Όταν τελείωνε η πολτοποίηση, το μίγμα, έπεφτε από το αλώνι σε μια στέρνα από μια μικρή έξοδο. Το πρώτο μπουκάλι λάδι το έπιαναν από την επιφάνεια του πολτού των ελιών και ονομαζότανε δάκρυ, το φυλούσαν δε για ιατρικό. Με κουβάδες ο πολτός μεταφερόταν σε μεγάλα τρίχινα τσουβάλια ή σε πανιά (μποξάδες) που στοιβάζονταν το ένα πάνω στο άλλο στο πιεστήριο.

Στο πάνω μέρος του πιεστηρίου τοποθετούσαν μια χοντρή λαμαρίνα για να στερεώνονται και με τις μανιβέλες, ασκούσανε πίεση για να στύψουν το πολτό, ενώ ταυτόχρονα κάποιος άλλος έριχνε από πάνω ζεστό νερό. Ο χυμός της ελιάς έπεφτε σε γούρνα, όπου στο κάτω μέρος έμενε το νερό και στην επιφάνεια το λάδι. Ο διαχωρισμός γινόταν με το χέρι, με την βοήθεια μιας κουτάλας.
Στα σύγχρονα ελαιοτριβεία ο διαχωρισμός δεν γίνεται με πίεση αλλά με φυγόκεντρηση για πιο μεγάλη ταχύτητα και καθαρότητα, το ίδιο και οι άλλες διαδικασίες πλέον γίνονται μηχανικά.



Η διαδικασία πείραμα στο σπίτι! 
 Με την διαδικασία ασχολούνταν δύο άτομα. Τα περισσότερα τσουβάλια που έφτιαχναν λάδι σε μια ημέρα ήταν 4-5 λόγο έλλειψης μηχανικών μέσων. Πρώτα μετέφεραν τα τσουβάλια τους στο χώρο εργασίας τους. Αν οι ελιές δεν ήταν ακόμα όλες γινομένες τις πολτοποιούσαν σε δύο πλάκες από λείες πέτρες στο λεγόμενο ντριβάλι. Άναβαν φωτιά και ζέσταιναν νερό, σε ένα μεγάλο καζάνι που να χωράει ένα τσουβάλι.
 Έριχναν το τσουβάλι μέσα στο καζάνι για να ζεσταθούν οι ελιές και μετά το τοποθετούσαν σε μια αυτοσχέδια γούρνα τον κορίτο, που μπορεί να ήταν από ένα κοίλωμα ενός μεγάλου κορμού δέντρου η οποία είχε και μία τρύπα στο κάτω μέρος της, για να μεταφέρει το χυμό της ελιάς εκεί που θα αποθηκευόταν. 
Στην συνέχεια πατούσαν την ελιές μέσα στα τσουβάλι στη γούρνα για αρκετή ώρα, για να λειώσουν εντελώς και να γίνουν ένας πολτός, για αυτό οι ελιές έπρεπε να είναι τελείως γινωμένες. Στο πάτημα από πάνω κάποιος έριχνε μπόλικο ζεστό νερό ανά διαστήματα γύρω στις 4 φορές τη φορά στο τσουβάλι. Τα τσουβάλια που χρησιμοποιούσαν ήταν από λινάτσα σαν δίχτυ και δεν σκίζονταν.
Την επόμενη μέρα μάζευαν με μια κουτάλα από την επιφάνεια του δοχείου τους το λάδι που επίπλεε και το φίλτραραν από μια τσαντίλα. 
Η διαδικασία που ακολούθησα εγώ είναι σχεδόν η ίδια με την διαφορά ότι η ελιές δεν πατηθήκαν σε γούρνα αλλά σε ένα πιεστήριο για δικιά μας ευκολία.



Πηγή  http://www.ftiaxno.gr